Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

ΣΥΝΗΘΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ




ALBERTO LUIS PONZO


ΣΥΝΗΘΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ

Βγαίνω από τα χέρια.
Νύχια είναι τα λόγια μου
πάνω στο χώμα, δάχτυλα
αδέξια, κατάκοπα.

Από εκεί
νιώθω ό, τι συμβαίνει
και επιμένω να κοιτάζω,
να σκάβω στα κρυφά τον ορίζοντα,
ν’ αρχίζω να πιστεύω σε ό,τι λέω.

Από τα χέρια μιλάω
και τρέφω το δέρμα,
μαθαίνω τη φλούδα του,
ανασαίνω και λέω μέσα μου:
με τα λόγια θέλω την ύπαρξη,
περιγράφω την ελπίδα μου, κραυγάζω
ή αποκηρύσσω ό,τι όνομα μου επιβάλλουν
και σιγά-σιγά
από τούτο ’δώ  το διπλανό και κινούμενο κατώφλι
συνηθίζω να είμαι άνεμος,
της μνήμης μι’ απόφαση θολή, έωλη.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΚΑΚΙΕΣ, II




MARTIALIS


[ΠΡΟΣ ΤΙ Η ΕΚΠΛΗΞΗ, ΘΕΟΔΩΡΕ, …]

Προς τι η έκπληξη, Θεόδωρε, που δεν σου δίνω
τις συλλογές μου, ενώ μου τις ζητάς συνέχεια;
Υπάρχει λόγος, φίλε μου, και δη σπουδαίος:
μην και ποτέ μου στείλεις δώρο τις δικές σου!


**********************

[ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΟΥ ΒΙΒΛΙΟ, ΛΕΛΙΕ, …]

Τους στίχους σου βιβλίο, Λέλιε, δεν τους βγάνεις,
μα τα δικά μου ποιήματα συνέχεια ψέγεις.
Πρώτα άντε βγάλε τα στιχάκια σου να δούμε,
και ώς τότε πάψε να με μέμφεσαι τί γράφω!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΚΑΚΙΕΣ, I




MARTIALIS


[ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ…]

Δικό μου το βιβλίο που κρατάς και που απαγγέλλεις
τους στίχους, Φιδεντίνε· μα, έτσι που τους τσαλακώνεις,
πως άρχισε νομίζω το έρμο πια δικό σου νά ’ναι!


***********************


[Ο ΚΙΝΝΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ…]

Ο Κίννας λένε ότι εναντίον μου στιχάκια γράφει.
Μα, αν δεν διαβάζονται ποτέ τα στιχουργήματά σου
από κανέναν, είναι σαν να μην τα έχεις γράψει!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.



Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΝΟΡΜΑ ΕΤΣΕΒΕΡΡΥ!




NORMA ETCHEVERRY


REVELACIÓN

Todo el viaje con esa congestión ese malestar
y esos sueños nocturnos
esas visiones impresionantes la última vez
el hombre ahorcado pendiendo de una soga en un árbol
era el rostro del poeta, colgando como en el juego
de los niños que completan casilleros con letras
el D.F. ruidoso y abarrotado de olores y banderas
y colores y sabores fuertes y voces por todas partes
como si fueran
tras la huella del Kauyumari
siempre esa congestión ese estado febril y ese desapego
lejos de todo lejos del propio centro
la Cupaima dijo que era importante
dejar hablar al cuerpo dijo que era
tiempo de escucharse el almita.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ!




ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ


FUGA

Το χέρι στον σγουρόπλοκον αυχένα
κρατώντας, ή στο μελαψό της ώμο,
με τα μάτια στο πέλαο καρφωμένα,
του πόθου μου έδινα καινούριο δρόμο…

Κι αυτή γυρνούσε κάποτε το βλέμμα
το μαύρο και το υπάκουο προς εμένα,
σα να ’λεε: «Πώς σ’ ανοίγουν τα ρουθούνια
στην πνοή της πιθυμιάς και της αβύσσου,

κ’ εγώ, σαν άτι κάτου απ’ τα σπιρούνια,
παντού, παντού θα ’ρχόμουνα μαζί σου,
στη δύναμή σου δίπλα και τη γλύκα
και τον αέρα τρεμάμενη μυρίζει…

καθώς στο λόγκο μέσα η λαγωνίκα,
κάτου απ’ τα θάμνα ή πάνω από τα βάτα,
ή στ’ ορθό τ’ ανηφόρου μετερίζι,
ακλουθώντας σε τ’ άγριά μου τα νιάτα!»